شوق وصال

نفسم میگیرد در هوایی که نفس های تو نیست...

خداحافظ

چهار سال تلخی ...

چهار سال شیرینی...

و یک عمر خاطره....

هر آمدنی را رفتنی است...

 و لاجرم باید گذشت...

گذشت و گذاشت...

و آنچه میماند یک سبد خاطره است و یک کوله بار عمل...

خدا حافظ شاهد...

خداحافظ تهران...

خدا حافظ...

 

                                                  یاد باد آن روزگاران یاد باد...

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم تیر 1391ساعت 9:1  توسط یکتا  | 

توت خورون

چه حالی میده زیر آفتاب سوزان دانشگاه شاهد خوردن شاهتوت

28212112852125812154.jpg

 

خلاصه کلی حال کردیم...

بفرما توت...

56190824041223303975.jpg

+ نوشته شده در  دوشنبه یکم خرداد 1391ساعت 16:16  توسط یکتا  | 

آســــــــــــــــــــــــــــــــــــمآنـــــــــــــــــــــــــــــــ

آسمان است در این کوچه، زمینش نزنید!!!!                              

                                                                                 49254416891276903589.jpg            

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم اردیبهشت 1391ساعت 9:10  توسط یکتا  | 

رنگ خدا

قطره!!! هرچند قطرست اما با دریا دریا میشود!!!

حال  اگر ما با خدا باشیم چه میشویم؟؟؟

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم فروردین 1391ساعت 7:6  توسط یکتا  | 

دمی با خدا

 

یوم تبلی السرائر

 

                                                                                      


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم فروردین 1391ساعت 13:18  توسط یکتا  | 

بی مقدمه

چقدر صبوری آقا

جان مادرت بیا....

 

 

 

پ. ن

خدایا تا به کی بشریت در آتش غفلت بسوزد و بسوزاند...

خدایا وقت است..

وقت معجزه ی آخر...

خدایا فریاد رسی باید حتی به قیمت نبودن من

فریاد رسی باید

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم اسفند 1390ساعت 20:49  توسط یکتا  | 

هزار بار

روزی هزار بار دلت راشکسته ام
بیخود به انتظار وصالتنشسته ام
هربار این تویی که رسیدی و در زدی
هربار این منم که در خانه بسته ام
هر جمعه قول میدهم آدم شوم ولی
هم عهد خویش هم دلت راشکسته ام

 
 
 
 
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم بهمن 1390ساعت 21:5  توسط یکتا  | 

یا ثارالله

پلكي مزن كه چشم ترت درد ميكند

پر وا مكن كه بال و پرت درد ميكند

ميدانم اينكه بعد تماشاي اكبرت

زخمي كه بود بر جگرت درد مي كند

با من بگو كه داغ برادر چه كار كرد

آيا هنوز هم كمرت درد ميكند؟؟

مانند چوب خواهش بوسه نميكنم

آخر لبان خشك و ترت درد ميكند

لبهاي تو كبود تر از روي مادراست

يعني كه سينه پدرت درد ميكند

مي خواستم كه تنگ در آغوش گيرمت

يادم نبود زخم سرت درد ميكند

كمتر به اسب نيزه سوار و پياده شو

زین حجمه هاي سنگ سرت درد ميكند



 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام آذر 1390ساعت 11:46  توسط یکتا  | 

همه به جای خود...

.

.

.

چرا جای هدف و وسیله عوض شده است؟؟؟

قرار بود درس و دانشگاه و ازدواج و زندگی همه و همه وسیله ای باشند برای رسیدن به خدا...

چرا خدا وسیله ای شده برای اینکه از او بخواهیم که وارد دانشگاه شویم ،ازدواج موفق داشته باشیم و یا زندگی خوب...

چرای جای همه چیر عوض شده است؟؟؟

عاشق و معشوق

هدف و وسیله

جابه جا شده اند...

 

پ.ن

ای کاش زمانی برسه به جای اینکه بگیم که هی فلانی ازدواجت مبارک- فارغ التحصیلی ات  مبارک!بگیم ازدواجتون قبول باشه... مدرکتون قبول باشه...

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم آذر 1390ساعت 22:50  توسط یکتا  | 

برای آخرین بار

تصمیم گرفته ام برای آخرین بار عاشق شوم ...

آیا میشود؟؟؟؟

هر چند دیر است اما به افق که مینگرم راه پر پیچ و خم و طاقت فرسایی در پیش دارم...

 برای آخرین بار بسم الله

برای آخرین بار سلام

برای آخرین بار ..بدون بازگشت ...بی فرود... بی نزول ...

برای آخرین بار رفیق...

پیش به سویت ...

دست خالی یا پر نمیدانم!!!

 اما دلم پر پر است پر از تهی...

 پس سلام

 

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم آذر 1390ساعت 16:29  توسط یکتا  | 

بازیچه

روزگاری مردم دنیا دلشان درد نداشت. هر کسی غصه اینکه چه می کرد نداشت.

چشمه ی سادگی از لطف زمین می جوشید. خودمانیم زمین این همه نا مرد نداشت

هییییییییییییی!!!!!!!!!!!!!!

ز بیم و رنج نامردی دگر دردی نمیبینم

مزن لاف مروت را که من مردی نمیبینم

منم آن چوب سرگردان به ساحل میرسم زیرا

درون موج دریاها عقب گردی نمیبینم

+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم آذر 1390ساعت 10:39  توسط یکتا  | 

یا حسین

آبروی مؤمنین

آرزوی عاشقان

یا حسین....

ای امید دنیی و عقبی ...

کلمات فرار میکنند از بیان احساساتم حسین جان

 

+ نوشته شده در  شنبه پنجم آذر 1390ساعت 17:9  توسط یکتا  | 

دلتنگ یا دلسنگ؟؟؟؟

 

 

دلتنگی تاوان لحظه هایی است که دل میبندیم!!!

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم آذر 1390ساعت 11:53  توسط یکتا  | 

بازگشت پرستو

بلیت هِمِدان

داخل اتوبوس ...

تو هوای بارانی ...

من...

مرور گذشنه ها....

فردا...

مامان،آجی،آبا...

خونه،

هِییی!!!

این دفعه با یه دوست ....

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم آبان 1390ساعت 18:6  توسط یکتا  | 

A ONE GOOD DAY

یه روز خوب میاد

یه روزی که دیگه انگشت کوچمولوهای پاهات یادشون میره از فرط غصه دردشون بگیره

 دیگه قلبتم بدون خستگی بزنه

 دیگه گل گاو زبون از برنامه ی روزانت حذف بشه

دیگه چشمات اشک شوق بریزه

یه  روزی که حافظم از دستت خلاص بشه

یه روزایی که شاد شاد باشه

Image Detail

کوچمولو یه روز میاد

یه روز خوب  

 

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم آبان 1390ساعت 21:19  توسط یکتا  | 

گذر ثانیه ها

دیروز عزراییل را دیدم
با همان کیف پستچی مآبش
پر از قبض روح
که به سراغ مشترکین می رفت
مصرف عمر من بالارفته است
خیلی زود نوبت من می شود.
 
+ نوشته شده در  دوشنبه نهم آبان 1390ساعت 15:12  توسط یکتا  | 

سادگی

صدایت را نمیشنوم !!!درست از همان روزی که گفتی تنهایت نمیگذارم...

اشتباه من سادگی و صداقت بود...

شایدم حماقت...

+ نوشته شده در  جمعه ششم آبان 1390ساعت 15:38  توسط یکتا  | 

باز دیشب به سرم بی خوابی زده بود....
+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم آبان 1390ساعت 10:49  توسط یکتا  | 

تولد

              تولد

                           ۲۲سااااااااااااااااااال!!!!!!!!!!!!!!!!

                                        ۲۳مهر

 برام موهای سیاهم دلتنگ خواهم شد

                             برای آرزوهای احمقانه ام

                                               برای سفیدی دندانها...

                                                        برای خودم دلتنگ خواهم شد...

                                                                  برای ضربان تند و تیز قلبم......

                                                                                  برای تو نیز ،برای تونیز ای جوانی ..

                                           

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم مهر 1390ساعت 16:40  توسط یکتا  | 

مشترک مورد نظر، من تنهام

 

 

اینقدر بهت نیاز دارم که داشتم تو گوگل تورو سرچ میکردم...

آحه چرا؟؟؟

ای کاش میشد الان بهت یه میس مینداختم !!!

میگن فقط خدا تنهاست...

ما که خدا نیستیم ...

پس چرا تنهاییم ....

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و دوم مهر 1390ساعت 13:0  توسط یکتا  | 

آن چشم آهو

دین راهگشا بود و تو گمگشتۀ دینی
تردید کن ای زاهد اگر اهل یقینی

آهو نگران است، بزن تیر خطا را
صیاد دل از کف شده! تا کی به کمینی؟

این قدر میاندیش به دریا شدن ای رود
هر جا بروی باز گرفتار زمینی

مهتاب به خورشید نظر کرد و درخشید
هر وقت شدی آینه، کافی‌ست ببینی

ای عقل بپرهیز و مگو عشق چنان است
ای عشق کجایی که ببینند چنینی

هم هیزم سنگین سری دوزخیانی
هم باغ سبک‌سایۀ فردوس برینی

ای عشق! چه در شرح تو جز «عشق» بگوییم
در ساده‌ترین شکلی و پیچیده‌ترینی

شاعر: فاضل نظری

+ نوشته شده در  جمعه بیست و دوم مهر 1390ساعت 12:51  توسط یکتا  | 

دلتنگ

خیاط خوبی است خدا ...

اما دل مرا،به عمد یا سهو،

نمیدانم!!

شاید بی هوا ...

تنگ به سینه ام ک-و-ک- زد

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم مهر 1390ساعت 20:44  توسط یکتا  | 

یا من الیه شکوتُ احوالی!!!

              یا من علیه معوِلی ...

                         من لی غیرک؟

                                   من لی؟؟؟

+ نوشته شده در  یکشنبه هفدهم مهر 1390ساعت 19:4  توسط یکتا  | 

reason

دلیل تمام عذاب و آشفتگییم تویی...

                                 

                                       اما نمیدانم چرا هنوز برای ماندنت فال میزنم؟؟؟

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه هفدهم مهر 1390ساعت 18:46  توسط یکتا  | 

alone in the rain

تنهایی خیلی سخته...

        حتی زیر بارونی که تنها قدم زدن توش برام لذت بخشه       

                                                              تنها تو از پسش برمیای..

                      

                                                         تنهام نذار....

+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم مهر 1390ساعت 23:18  توسط یکتا  | 

رویا

همیشه روال زندگیم بود غرق توهم شدن و امید برای به تحقق پیوستن آنها...

 خدایا تو هم یادت هست که برای اولین بار برام واقعیتی رخ داد باور نکردنی؟؟...

اون اتفاق شد امیدم امیدی که ریشَش،پایَش و جوهرش واقعیت بود و نور!!!

اما چه دیر فهمیدم که این بار هم همه چیز وهم بود و رویا

سراب و خواب....

خدایا همیشه من شروع کرده بودم این دفعه تو....همیشه من مقصر بودم اما این دفعه ...

همیشه تو با من کنار می اومدی اما ایندفعه...

عمری به این نشدن ها به این توهم ها  عادت کردم...

برای اولین بار به اولین اتفاق زندگیم اعتماد کردم ...

اما دروغ از آب دراومد...

اگه واقعیت ها به این زودیا و به این راحتیا تبدیل به وهم و رویا میشن بذار...

بذار که تو توهمات همیشگی و کودکانم غوطه ور بمونم برای همیشه...

خواهش میکنم بذار  با رویاهام راحت باشم یه تنه و تنها..

 

+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم مهر 1390ساعت 15:4  توسط یکتا  | 

went

سر كلاس ادبيات معلم گفت : فعل رفتن رو صرف كن :رفتم ... رفتي ... رفت... ساكت ميشوم،

مي خندم، ولي خنده ام تلخ مي شود. استاد داد مي زند : خوب بعد؟ ادامه بده . و من مي

گويم : رفت ...رفت ...رفت. رفت و دلم شكست...غم رو دلم نشست...رفت شایدم بمرد...شور

از دلم ببرد . رفت...رفت...رفت و من مي خندم و مي گويم : خنده تلخ من از گريه غم انگيزتر

است...كارم از گريه گذشته است به آن مي خندم ...

 

+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم مهر 1390ساعت 0:43  توسط یکتا  | 

تو رفتی و...

همه ی در ها را بستم تا بمانی...

غافل از اینکه دری ساختی..

در نامردی و بی وفایی...

 

 

+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم مهر 1390ساعت 0:9  توسط یکتا  | 

زیر چتر خدا

زیر باران بیا قدم بزنیم...

زیر باران بیا قدم بزنیم

    حرف های نشنیده ای بهم بزنیم...

 

نو بگوییم و نو بیندیشیم

عادت کهنه را به هم بزنیم


و زباران کمی بیاموزیم

که بباریم و حرف کم بزنیم


کم بباریم اگر، ولی همه جا

عالمی را به چهره نم بزنیم


چتر را تا کنیم و خیس شویم

لحظه ای پشت پا به غم بزنیم


سخن از عشق خود بخود زیباست

سخن عاشقانه ای به هم بزنیم


قلم زندگی به دست دل است

زندگی را بیا رقم بزنیم


«سالکم» قطره ها در انتظار تواند

زیر باران بیا قدم بزنیم

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم مهر 1390ساعت 20:16  توسط یکتا  | 

شب انتظار

نمیدانم که آیا فردا روز آمدنت هست یا نه ؟؟؟

چقدر صبوری آقا...

فریاد رسی باید

+ نوشته شده در  جمعه هشتم مهر 1390ساعت 0:0  توسط یکتا  |